Dzieciństwo

Karol Darwin urodził się 12 lutego 1809 w rodzinnej posiadłości The Mount House w Shrewsbury w hrabstwie Shropshire. Jego dziadek ze strony ojca, Erasmus Darwin, był lekarzem, intelektualistą i dość znanym poetą. Dziadek ze strony matki, Josiah Wedgwood, był założycielem znanej do dziś fabryki porcelany. W ósmym roku życia Karol stracił matkę, na wiosnę tegoż roku posłano go do miejscowej szkoły parafialnej. W czasie pobytu w tej szkole rozwinęła się w nim skłonność do nauk przyrodniczych. W roku 1818 wstąpił do wielkiej szkoły D. Buttlera w Shrewsbury i pozostawał w niej aż do szesnastego roku życia. Nic nie mogło gorzej wpłynąć na rozwój mego ducha - pisał w swej autobiografii - jak szkoła D. Buttlera, ponieważ była wyłącznie klasyczna i niczego więcej nie uczyła, oprócz geografii i historii starożytnej, łaciny i greki. Jego niechęć do nauki była dla ojca nieustannym utrapieniem. Nauka szła mu średnio, zarówno ojciec jak nauczyciele uważali go za młodzieńca stojącego pod względem intelektualnym nieco niżej od przeciętnie rozwiniętych chłopców. Ku wielkiemu memu upokorzeniu rzekł mi raz ojciec — wspomina Darwin - "nie znasz żadnych innych zajęć oprócz strzelania, łapania psów i szczurów, przyniesiesz wstyd sobie samemu i całej rodzinie".Niechęć Darwina do nauki wiązała się z faktem, że posłano go do szkoły, która nie była w stanie dać mu wiedzy, której pragnął. Od dziecka interesował się przyrodą. Pragnienie obcowania z naturą było przemożne. W ostatnich latach pobytu w szkole Darwin stał się namiętnym zwolennikiem myślistwa: Sądzę — pisał w autobiografii — że nikt nie okazywał nigdy tyle zapału dla najświętszej sprawy, ile ja dla strzelania do ptaków. Pod koniec pobytu w szkole zaczął się pasjonować chemią, korzystając z laboratorium, które jego starszy brat urządził sobie w budynku gospodarczym w ogrodzie. Była to najlepsza strona wychowania mego w tym okresie, wskazywała mi bowiem znaczenie nauki doświadczalnej.